02

De eerste stappen naar het gevoel van zijn.
Ik bereik de grens.
Halt.
In orde.
Oversteken.
Het brandende gevoel op je gezicht duid aan dat het zal beginnen.
Een overgave.
Mijn ziel glipt langzaam naar buiten en neemt de wereld over.
In elk hoekje, gaatje van de zwart-blauwe doeken kruipt hij om eeuwig te rusten.
De eerste klank zet zijn eerste frequentie in.
Geen controle.
Enkel een gevoel van zijn.

<LL>

01

Zijn vingers drukken de pauzen en het begin.
Ze strelen de kwetsbaarheid onder een huid.
Denkend alwetend.
Zo onwetend.
Door zijn blindheid zag hij de onzichtbare huid niet en zijn vingers raakten het hart.
Een enkele aanraking.
Alles weer zwart.

<LL>