11

gecarameliseerde olie
druipend
vloeiend
langs de kaaklijn
fijn
olie
kurk zo droog
zo rein
zo doorzichtig als folie
fijn

<LL>

10

Naar boven lopend

naar onder lopend
niet storend
spiegelingen
Voelend aan mijn huis
naar achter lopend
naar voor lopend
Blijf uiteindelijk op dezelfde plaats
hangen

<LL>

09

Lopend over een assymetrische lijn
voetje per voetje.
heel klein.
Parels vallen om je heen, rond je wereld.
1 voor 1
dag 1
laat ze liggen loop er langs
dag 2
raap ze op
1 voor 1
vul mijn ogen, drink ze op
wordt de parel

<LL>

08

Duizende handen

glijdend over mijn gezicht
knijpen mijn neus dicht
mijn gedachten,
mijn denken,
mijn leven.
val in een bed van satijn en lekkers
een bed van chocola en natte regen

gebalde handen

overal

naast mijn oor

naast mijn neus

onder mijn kin

val in het leven

<LL>

07

Duizende dorens strelen vredig mijn ziel
wat gaat dit traag
ben je er nog?
ben je verdwenen?
Geef me een teken,
een streling
een streling met je doorne vingers

<LL>

06

spijker in de keel

ingeboord, vastgeschroefd
laat me eruit
de dagen gaan voorbij
1 2 3 4
meerdere dagen
voorbij
dichtgedrukte ogen
terwijl jij het verder vastschroefd
je gooit water over me heen
je roest me vast
om je heen

<LL>

05

Laten we zwemmen

In het zand.

Laten we elkaar begraven en samen wachten tot een lichtstraal ons bevreidt.

Ons optilt en de aarde minder zwaar maakt.

Laten we regen verspreiden, druipend uit onze ziel en de aarde lekker geurend maken.

Laat de aarde ons meevloeien.

Laat het slijk ons een goed gevoel geven.

Laten we met dit absurde leven lachen.

Niet vergeten.

Laten we bevrijding zoeken.

En ons hart één worden,

Éen worden met iedereen

Éen worden met het kleinste levende wezen, de aarde, het leven.

                                                         Laten we een stukje god zijn.

                                                                       <LL>

04

Duizende kringen.
Ik voel ze draaien in mijn hoofd. 
Ze drukken mijn hersenen plat.
Daarbinnen word alles roder dan rood.
Het gewone rood bestaat niet meer.
Alleen het bovennatuurlijke.
Het dubbelzinnige.
Net als je ga neervallen weet er een onzichbare kracht je recht te trekken.
En loop je gewoon weer verder.

<LL>

03

Soms zijn er zo van die dagen waar je wenst dat je even niet bestond. Dat je het liefst zou verdwijnen in de grote massa. Je komt tot het besef dat je eigenlijk nog niet zoveel bereikt hebt als je eerst dacht, niet zoveel voorstelt zoals je eerst dacht. Je bent maar 1 kleine werkende mier uit de gigantische kolonie. Heel soms is er een kans om te ontsnappen uit het oneindige ronddraaien, ronddolen. Maar die kansen zijn erg zeldzaam en erg kostbaar. En net als je je wat beter voelt. Als je denkt nu ga ik het beter doen. Komt er zo'n raar gevoel in je onderbuik, een gevoel die je liever niet ervaart. Het is een enge reis. Het leven BELEVEN. Vooral teleurstellingen die de geslaagde momenten extra speciaal maken. Hopelijk is er dit jaar zo'n moment voor mij weggelegd. hmm, hopelijk...

grtZ,
<LL>